Menu
0
  • FR
  • NL
  • EN
  • DE
   

ContrastenHoe dichter bij de Maas, hoe hoger de bevolkingsdichtheid en des te verschillender ook de levensstijl. Naast elke agglomeratie zijn wel enkele fabrieken gevestigd. Deze landbouwgerichte industrieën, zoals maalderijen, brouwerijen of siroopfabrieken ontstaan in de 19de eeuw. Warnant heeft een snijderij die direct verbonden is met de suikerfabriek van Wanze. De steenkoolwinning is het meest ontwikkeld in en rond Luik, maar ook in Ampsin, Jehay, Bodegnée, Villers-le-Bouillet en Saint-Georges zijn er steenkoolmijnen.

In de Maasvallei nemen Amay en Engis de meeste steengroeven, kalkovens, aluinwinningen, industriële steenbakkerijen en metaalindustrieën voor hun rekening. Deze industrialisering doet in deze gemeenten enkele arbeiderswijken ontstaan, net als een industriële bouwstijl die eigenlijk eerder typisch is voor de steden.

Aan de andere Maasoever is er de Ardense Condroz. Deze landstrook, gelegen vóór de Condroz zelf, telt enkele kleine gehuchten omringd door uitgestrekte bossen. Enkele huizen en boerderijen, gebouwd in zand- en kalksteen, duiden op het bestaan van steengroeven in de buurt, waar de bewoners voor hun gebouwen veel gebruik van maakten.

Elk dorp heeft ook zijn kasteel, landhuis, klooster of gebedshuis, waarvan de bouwstijl steeds beantwoordt aan de verschillende perioden waarin het gebouwd werd.
Amay bekleedt in dit hoofdstuk een bijzondere positie. Ondanks het feit dat deze gemeente geen stad was zoals Huy, Luik of zelfs Waremme, heeft het in vergelijking met de andere dorpen zijn geheel eigen geschiedenis. Er was eerst een groot dorp dat ontstond rond de collegiale kerk en andere klerikale gebouwen. Later kwamen hier de burgerhuizen en arbeiderswijken bij, die gelegen zijn op de Maasoever en de heuvels.
Er zijn de arbeiderswoningen, die worden opgetrokken in kalksteen, vaak geheel volgens smaak en goeddunken van de eigenaars. Daarnaast zijn er de eclectische burgerhuizen, soms met verwijzingen naar de art nouveau en dan weer de neo-klassieke bouwstijl. Op de hoofdweg van Luik naar Huy, in het centrum van Amay, zijn drie prachtige art-decohuizen te bewonderen.

In de loop der eeuwen heeft het erfgoed vele veranderingen doorstaan, enerzijds door omwentelingen in de geschiedenis, anderzijds door recente fenomenen als de verstedelijking en het ontstaan van residentiële wijken. Legers op doortocht door het prinsbisdom Luik, dat weliswaar neutraal was maar toch toegankelijk voor de grootmachten, hebben her en der gebouwen en soms zelfs hele dorpen met de grond gelijkgemaakt. Sommige gebouwen werden in andere stijlen heropgebouwd. De welvaart van het Haspengouwse platteland heeft ook een rurale bouwstijl doen ontstaan. Maar tijdens de 19de en 20ste eeuw hebben vele getuigen van die bouwperiode moeten wijken voor modernere, functionelere gebouwen. De traditionele kleine woonst is door de toenemende behoefte aan comfort verdwenen. Vanaf de tweede helft van de 19de eeuw, werd baksteen het bouwmateriaal bij uitstek.

Vanaf de Tweede Wereldoorlog grijpt de stedelijke lintbebouwing om zich heen, waardoor sommige gemeenten met elkaar vergroeien. Het landschap heeft hier flink onder geleden, en wel zodanig dat de overheid zich genoodzaakt zag om regels uit te vaardigen om de architecturale kenmerken en het uiterlijk van de streek te bewaren.